“Mama, vind jezelf terug. Dan kom ik”

Sommige sessies waarbij een vrouw haar toekomstige kind ontmoet, blijven me wat langer bij. Neem de Skype-sessie van veertiger Anita (gefingeerde naam) die na diverse ziekenhuis trajecten te horen kreeg: “Mevrouw, u bent te oud om nog een kind te baren”. Hoe mooi is het dan als Anita op het Tussenstation haar zielskind ontmoet dat haar kijk op haar kinderwens volledig verandert. Anita is nu optimistischer over haar kinderwens. Haar relatie met haar man is beter dan voorheen. En dat alles door de boodschappen van haar zielskind….

Medische molen kost veel energie

In ons inleidende gesprek vertelde Anita me dat de medische molen van de afgelopen jaren haar veel energie en kracht had gekost. Ook haar relatie leed eronder omdat de spontaniteit van hun kinderwens gaandeweg plaats had gemaakt voor frustratie en verwijten over en weer. Ze voelde zich dan ook steeds meer alleen staan. Daar kwam nog bij dat ze zich helemaal niet meer happy voelde op haar werk en al eerder een burnout had gehad. Iets wat je vaker ziet bij hoogsensitieve mensen die niet leven vanuit hun hartsverlangen. Eigenlijk wilde zij weer de vrolijke Anita worden, die ze in wezen was.

“Mama, het komt goed. Je moet aan jezelf werken”

Ik moedigde haar aan om de sessie in overgave in te gaan zonder zich al te veel te hechten aan het resultaat. Mijn ervaring is dat je vanuit deze staat namelijk veel meer openstaat voor ‘dat wat mag gebeuren’. Op het Tussenstation ontmoette ze haar 5-jarige dochter die al op haar wachtte. Het meisje kroop tegen haar aan en zei: “Mama, het komt goed. Je moet aan jezelf werken. Je moet eerst sterker worden, dan wil ik komen.” Ook vraagt ze haar moeder om ‘de spontane, liefdevolle band’ met haar partner terug te vinden. Bij het afscheid herhaalt het zielskind dat ze zeker van plan is te komen zodra haar moeder weer in haar kracht staat.

Eerst haar verleden helen

Anita was aangenaam verrast door deze ontmoeting met haar kind. Ze nam zich voor te werken aan meer zelfrespect en aan haar relatie met haar partner. Ze besefte meer dan ooit dat ze een en ander uit haar verleden mocht helen. Door dit inzicht voelde ze zich na de sessie opgelucht en een stuk rustiger. Ze vertelde meer moed en vertrouwen te hebben in de toekomst en in zichzelf. Dit was beslist niet meer de enigszins neerslachtige Anita die een uur daarvoor zich had gemeld via Skype.

Geboortekaartje in de bus?

Toen ik haar twee dagen later vroeg hoe het met haar was, antwoordde Anita dat ze zich goed voelde en dat ze positief was gestemd. Door het gesprek met haar partner dat ze had na de sessie, voelde ze zich weer een stuk blijer en gelukkiger. Ze besefte ook dat ze tijdens de sessie al veel had opgeruimd en dat ze dit mocht doorzetten. Zo mocht ze bijvoorbeeld zichzelf nog vergeven voor allerlei gebeurtenissen uit haar leven. Ik geloof zeker dat haar zielskind hier erg blij mee was en is. En wie weet, mag ik nog een geboortekaartje ontvangen van Anita.

Joyce Beckker

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *