Casus: Brenda’s Meet & Greet met haar ongeboren kind

Brenda* raakt onbedoeld zwanger. Haar partner vertrekt en Brenda overweegt een abortus. Ze besluit het kind te houden, maar krijgt alsnog een miskraam. Ze zit niet bij de pakken neer en stort zich op haar werk zonder te rouwen om haar partner en miskraam. Maanden later wil ze toch iets met haar ervaringen doen en verlangt ze naar contact met haar ongeboren kind (zielskind).

Gevoelens uitspreken

In haar brief aan haar zielskind schrijft Brenda over haar schuldgevoel en schaamte die ze heeft. Ze vertelt dat ze zichzelf onverantwoordelijk gedraagt en veel te gemakkelijk denkt over allerlei zaken. Ook laat ze weten dat ze altijd maar doorgaat en nauwelijks stilstaat bij belangrijke levensmomenten. Door de miskraam is ze hiermee hard geconfronteerd, zeker nu ze onverwacht alleenstaand is.

Zichzelf serieus nemen

Ze schrijft haar zielskind ook dat ze zich de laatste tijd onrustig en onzeker voelt en dat ze niet stevig in haar schoenen staat. Ze beseft nu dat een zwangerschap een moment is om goed bij stil te staan. Tot slot laat ze weten dat ze liever had gewild dat ze zichzelf recht aan was blijven kijken en zichzelf serieus had genomen.

Contact met zielskind

Vervolgens deelt Brenda haar zielenroerselen met haar kind. Dat doet ze met behulp van haar eigen doopkaars die haar zielskind vertegenwoordigt. Ze legt deze kaars voor zich neer en leest haar brief met veel liefde in haar stem voor. Als ze hierna bewust contact maakt met deze kaars hoort ze haar kindje zeggen: “Het is goed, je mag er zijn.” Nu herkent Brenda haar zielskind op de afbeelding bovenop de doopkaars.

Inzicht om verder te gaan

Nadat ze haar brief nogmaals heeft voorgelezen, voelt ze zich in een beschermende wolk. Ze voelt sterk haar buik wat haar aangeeft waar haar grenzen liggen. Ze kan hier altijd bewust naar luisteren in allerlei situaties, zegt ze. Ten slotte concludeert ze: “Dit is de manier waarop ik verder ga.”

Schuldgevoel achtergelaten

Ook krijgt Brenda het inzicht dat ze zichzelf mag zijn, dat ze zichzelf serieus mag nemen en dat ze op tijd mag stilstaan in het leven. Dat voelt voor haar fijn aan. Ze kan hierdoor haar schuldgevoel achterlaten waardoor ze zichzelf terug zal vinden.

Vergevingsreis

In het tweede deel van de sessie schrijft Brenda een vergevingsbrief die ze voorleest aan haar zielskind. Ze krijgt door dat ze haar schuldgevoel en schaamte mag laten gaan. Want als het niet zo was gegaan zoals het gegaan is, was ze niet achter haar verantwoordelijkheidsgevoel gekomen. Deze miskraam mocht dus gebeuren. Brenda geeft aan dat dit goed en bevrijdend voelt en dat het kindje hier helemaal neutraal in staat. “Het is goed,” concludeert ze.

Beter grenzen stellen

In het laatste deel van deze sessie doet Brenda aan zichzelf de belofte te werken aan haar vrijheidsgevoel door tijd voor zichzelf te nemen deze donderdagavond. Ook neemt ze zich voor beter grenzen te stellen door bewuster om te gaan met negatieve reacties van anderen. Ze voelt nu ook het verlangen om een boek te schrijven en belooft zichzelf hier tijd voor vrij te maken.

* Brenda (gefingeerde naam) heeft toestemming gegeven voor publicatie van haar verhaal

Joyce Beckker

 

Share

2 gedachten over “Casus: Brenda’s Meet & Greet met haar ongeboren kind”

  1. Heel lief van je Ingrid! ‘Brenda’ liet een poosje na de sessie weten dat ze tijdelijk werkt in het buitenland en veel tijd voor zichzelf heeft genomen. Dat bevalt haar heel goed, zeker na de hectische maanden na haar miskraam. Ze heeft inmiddels ook niet meer het gevoel dat ze geleefd wordt en dat ze nu datgene doet wat ze echt wil doen. Mooi he, hoe jij en ik mensen mogen begeleiden met het zielenwerk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *